بي ريا

یادداشتهای روزانه احسان نیلی

نيايشی از دکتر شريعتی

خدايا به من زيستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زيستن گذشته است حسرت نخورم. و مردنی عطا کن که بر بيهودگيش سوگوار نباشم. (برای اينکه هر کس اونجوری ميميره که زندگی کرده)
خدايا بگذار تا آنرا (مرگ را ) من خود انتخاب کنم اما آنچنان که تو دوست ميداری.
خدايا تو چگونه زيستن را به من بياموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت.
خدايا مرا از اين فاجعه پليد مصلحت پرستی ( اونی که الان دين ما شده که چون همه گير شده وقاحتش از ياد رفته و بيماريی شده که از فرط عموميتش هر که از او سالم مانده بيمار مينمايد) مصون بدار تا به رعايت مصلحت حقيقت را ذبح شرعی نکنم.

پانوشت: اين نيايش خيلی زيباست و طولانی انشاالله ادامه اون را به مرور در همين وبلاگ قرار خواهم داد.
ارادتمند.
احسان

   + احسان نیلی ; ۱:٢۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٢/٢/٢٢
comment نظرات ()