بي ريا

یادداشتهای روزانه احسان نیلی

حجابی نه از جنس لباس

روزهای شروع سال جاری که خدا مجدد توفیق زیارت بیت خودش را نصیبم کرد برای ضبط جلسه توجیهی عازم تهران شدم..تعطیلات نوروز به مسافرت رفته بودم و خودم را برای جلسه رسوندم تهران.

به دلایل سیاسی و اتفاقات اول سال ویزای زائران ایرانی را به سختی صادر میکردند.

سفر ما هم چون با کاروان دانشجویان نخبه بود با مشکل مواجه شد و ویزای کاروان ما صادر نشد. ستاد عمره دانشجویی تدبیری کردند و یه جابجایی توی حرکت کاروانها انجام دادند که ویزای ما برسه و این سفر انجام شه.

همسفریها خیلی نگران بودند. تا گفتند امیدواریم  سفر انجام شه یعنی اینکه سفر با تردید مواجه شده.

توی این نگرانیها بودیم و بودند که معاون کاروان از مقام ربوبی خودش یه جمله گفت که من را وادار به نوشتن این مطلب کرد.

گفت : اونها که شب قدر درست عمل کردند و بخشیده شدند قسمتشون میشه و اونها که گیر توی کارشون بوده قسمتشون نمیشه.

خیلی به من برخورد..چون احساس کردم هر کس این روزها به مقامی میرسه که احساس میکنه یه سر و گردن از بقیه بالاتره به عنوان جانشین خدا اظهار نظر میکنه و ..

جماعتی نگران ..بعد از سالها قسمتشون شده برن مکه و مدینه .. یه نفر راحت به خودش اجازه میده در مورد خوبی و بدی و دلیل رفتن و نرفتن این جماعت نظر بده..

با خودم گفتم چون خودش سفر چندمشه متوجه اشتیاق این زائرای منتظر و مشتاق نیست و راحت رفتن و نرفتنشون را به خوبی و بدیشون نسبت میده.

دوباره با خودم گفتم اصلا مگه رفتن و نرفتن دلیل بر خوبی و بدیه؟

مگه نمیگن امام حسن عسگری (علیه السلام) نتونستن به زیارت خونه خدا نائل شن؟

مگه یکی مثل آیت الله بهجت هر سال به خونه خدا مشرف میشد؟

و مگه همه اینها که هر سال و هر سال میرن و میان به مقام قرب نزدیک شدن  و حاجی واقعی شدند؟ شاهد مثال هم خود من که خیلی خیلی خیلی بیش از لیاقتم مشرف به این سفر شدم  اما دریغ از حفظ اثر این سفر.

گاهی این زیارات و عبادات حجابهایی میشن که تنها اثرش تکبر و بزرگ بینی خودمون نسبت به دیگرانه.. حجابی که با هیچ حجاب دیگه ای قابل قیاس نیست

   + احسان نیلی ; ٦:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/۱
comment نظرات ()